Από τις 26 έως τις 29 Απριλίου πραγματοποιήθηκε η τετραήμερη εκδρομή του σχολείου μας για την Α' και Β΄ τάξη. Ταξιδέψαμε στην όμορφη πόλη του Βόλου και κατά την παραμονή μας εκεί επισκεφτήκαμε το αρχαιολογικό και εντομολογικό μουσείο της πόλης, τους χώρους του παλιού υφαντουργείου Μουρτζούκου και ενημερωθήκαμε για το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας και τα τμήματά του. Μια βόλτα στο Πήλιο ήταν απαραίτητη και επιλέξαμε το χωριό Μηλιές, για να δούμε την βιβλιοθήκη με τα σπάνια αντίτυπα, που ίδρυσαν το 1814 τοπικοί λόγιοι και ιερείς και τον ξακουστό ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, με τις ιδιαίτερες τοιχογραφίες, χτισμένο το 1741. Περιηγηθήκαμε στην ανοιξιάτικη φύση, γευτήκαμε τοπικά προϊόντα και απαθανατίσαμε υπέροχες εικόνες. Ο δρόμος της επιστροφής μάς έφερε στο γραφικό Λιτόχωρο, στη σκιά του βουνού των θεών, και πήραμε χρήσιμες πληροφορίες από το Κέντρο Πληροφόρησης Μονάδας Διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Ολύμπου.
Οι σκέψεις ενός μαθητή
Πήλιο, 28 Απριλίου 2026
Καλά πήγε και αυτό, παρά την υψοφοβία μου και το πρωτόγνωρο όσο και δύσκολο του εγχειρήματος!
Λένε ότι σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά το ταξίδι. Αν δεν έχετε καταλάβει αναφέρομαι στην ‘’τρομακτική’’ όσο και ΄΄περιπετειώδη’’ και απίστευτης ομορφιάς επαφή μας με την μητέρα φύση, στην πεζοπορία μας από τις Μηλιές του Πηλίου μέχρι τη Βυζίτσα.
Από που να ξεκινήσω: από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό των Μηλεών, το καλντερίμι, τη σπηλιά, τον καταρράκτη με τα κρυστάλλινα νερά, το εκτυφλωτικό πράσινο, τα ποταμάκια που πηδούσαμε σαν την μικρή Χάιντι. Γίνεται να ξεχάσω τα μονοπάτια χωρητικότητας άλλοτε των πέντε και άλλοτε του ενός, την ουρά που σχηματίσαμε, μεγαλύτερη από αυτή του ΟΑΕΔ; Μπορώ να ξεχάσω τη σιδερένια γέφυρα του Ντε Κίρικο; Πραγματικά ήταν εμπειρία ζωής η θέα που έκοβε την ανάσα, το να τη διασχίζεις και να πολεμάς τους φόβους σου! Φυσικά εγώ κινδύνευσα να χάσω τον πόλεμο, αφού οι συνοδοιπόροι μου με άκουγαν να ουρλιάζω από το φόβο μου. Λογικό, εδώ τις γυάλινες σκάλες φοβάμαι, το λίγο μεγαλύτερο υψόμετρο θα περνούσε αδιάφορο!
Ήταν όμορφη και ενδιαφέρουσα η περιπέτειά μας , ακόμη και οι δυσκολίες λειτούργησαν ως πρόκληση να δοκιμάσεις τα όριά σου. Αν με ρωτήσετε, αν θα το ξαναεπιχειρούσα, εμμ! Ίσως. Παρ΄ όλα αυτά, σας προτείνω να το τολμήσετε, έστω και μια φορά, για να δοκιμάσετε την ομορφιά της μητέρας φύσης και να αναμετρηθείτε με τους φόβους σας!
Χρήστος Ζαπαντζής Α1
