Αρχείο

Η φωτογραφική ομάδα του 3ου Γενικού Λυκείου Καβάλας συμμετέχει στην μαθητική έκθεση με τίτλο «Γνωρίζω και Προβάλλω τον Τόπο μου» που διοργανώνει ο Δήμος Καβάλας. Η έκθεση φιλοξενείται στην Δημοτική Καπναποθήκη Καβάλας, στην πλατεία Καπνεργάτη και θα είναι ανοικτή από τις 4 μέχρι τις 11 Απριλίου, καθημερινά 10:00-14:00 και 18:00-21:00. Η ομάδα του σχολείου μας παρουσιάζει εικόνες από το περιαστικό δάσος της Καβάλας και οι φωτογραφίες που εκτίθενται είναι των μαθητών:
Μαρίας Γκουντινάκη (Α' τάξη)
Αντώνη Μανδάλη (Α' τάξη)
Υβόννης Μέλισσα (Α' τάξη)
Στέλλας Σταυρίδου (Α' τάξη)
Δήμητρας Γιαννοπούλου (Β' τάξη)
Χριστίνας Ζούρου (Β' τάξη)
Στέργιου Κίτσου (Β' τάξη)
Σοφίας Πηλίκου (Β' τάξη)

Πολλά συγχαρητήρια σε όλους στους συμμετέχοντες.

Στα πλαίσια ενός αφιερώματος που ετοιμάσαμε για την παγκόσμια ημέρα ποίησης, που γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου, οι μαθητές του Γ1 και Γ3 του 3ου ΓΕΛ Καβάλας διάβασαν απόψεις ποιητών για την ποίηση και στη συνέχεια έγραψαν τη δική τους άποψη....

Δεν περιοριστήκαμε όμως σ'αυτό....., διαβάσαμε τέσσερα ποιήματα που ανθολογούνται στο βιβλίο των Κειμένων της Νεοελληνικής λογοτεχνίας της Γ Λυκείου, αναζητήσαμε εικόνες, ηχογραφήσαμε απαγγελίες των μαθητών του Γ1, φτιάξαμε βίντεο.

Τις εικόνες των βίντεο αναζήτησαν οι μαθητές του Γ1 : Θειόκα Ευτυχία και Βρανάς Γιάννης.

Στα βίντεο απαγγέλουν οι μαθητές του Γ1:
1. Θεσσαλονίκη, Μέρες του 1969 μ.Χ, Μ. Αναγνωστάκης: Βασίλης Δαμιανίδης και Γιώργος Γαρούφας
2. Δρόμοι, Λ. Πούλιος: Γιαννίκογλου Ιουλία
3. Το σπίτι, Π. Μάρκογλου: Χρυσάνθη Γιαννιώτη και Θειόκα Ευτυχία
4. Για ένα παιδί που κοιμάται, Δ. Χριστοδούλου: Αναγνώστου Ιωάννα και Γαϊτανίδου Εύη

Οι μαθητές του Γ3 μελέτησαν τη ζωή του Κ. Καρυωτάκη και του Β. Μαγιακόφσκι, διάβασαν ποιήματα τους, εντόπισαν ομοιότητες και διαφορές στη ζωή και στο έργο τους και έγραψαν φανταστικούς διαλόγους ανάμεσα στους δύο ποιητές. Οι εργασίες τους παρουσιάζονται σε μια σελίδα του facebook

Οι ποιητές για την ποίηση.........

1. «Η ποίηση βοηθάει όσο το κερί σ' ένα σκοτεινό ξωκλήσι με φευγάτους όλους τους αγίους, παρηγορεί αυτούς που την αγαπούν, αυτούς που πιστεύουν στη μαγεία της... Η ποίηση ωφελεί όσο μια παυσίπονη σε ένα ωκεανό λύπης. Δεν είναι λίγο» (Κική Δημουλά)

2. Η ποίηση «κάνει για λίγο να μη νιώθεται η πληγή από το φριχτό μαχαίρι του χρόνου» (Κ. Καβάφης)

3. «Ο ποιητής μένει πάντοτε χρεώστης απέναντι στον κόσμο. Πληρώνει πάντα τόκους και υπερημερίες Για τον πόνο των ανθρώπων μένω χρεώστης.»( Β. Μαγιακόφσκι)

4. «Η ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη ανάσα» (Γ. Σεφέρης)

5. «Μας διώχνουνε τα πράγματα και η ποίηση είναι το καταφύγιο που φθονούμε» (Κ. Καρυωτάκης).

6. «Πολλοί στίχοι είναι σαν αργυρές κλωστές δεμένες στα καμπανάκια των άστρων- αν τους τραβήξεις, μια ασημένια κωδωνοκρουσία δονεί τον ορίζοντα...Ένα σωστό ποίημα όμως ποτέ δεν καθυστερεί σε μια γωνιά του ρεμβασμού. Είναι πάντα στην ώρα του, λέει παρών στο πρώτο κάλεσμα της εποχής του» (Γ. Ρίτσος).

7. «Η ποίηση μια πόρτα ανοιχτή, για την οποία αιώνες τώρα φτιάχνονται αρμαθιές αντικλείδια» (Γ. Παυλόπουλος)

8. «Εκείνος που γράφει ποιήματα είναι ακριβώς εκείνος που περνά άφοβος από νεκροταφείο τη νύχτα» (Ν. Καρούζος)

9. «Λέξεις ερχόμενες από πολύ παλαιά ή άλλες νεότερες, ακόμα και ιδιωματικές συνωστίζονται στην άκρη της πένας σου, σαλεύουνε σαν κάτι να ζητάνε, αναπηδούν ως το σημείο να σε πιτσιλάνε και στο πρόσωπο.... Χρειάζεται συνεχώς ν' απωθείς, ν' αποποιείσαι, να επιλέγεις, να υιοθετείς... Να δοκιμάζεις με τον ίδιο τρόπο που δοκιμάζει ο Σολωμός δεκαεννέα φορές τον ίδιο στίχο.» (Οδ. Ελύτης: "Ιδιωτική Οδός").

10. «Έγραψε ποιήματα όπως άλλοι δούλεψαν στα λατομεία. Και οι δυο τους σκάψανε βαθιά. Εκείνοι για ένα μεροκάματο, ο ποιητής όμως για τι;» (Χρ. Λάσκαρης)

Οι μαθητές του Γ1 και του Γ3 για την ποίηση......
1. Ποίηση είναι ένα ταξίδι της σκέψης σε μέρη που ξεπερνούν κάθε φαντασία...
2. Ποίηση είναι μια απροσδιόριστη έννοια που ποτέ κανείς δεν μπόρεσε ν 'αναλύσει.
3. Κάτι το οποίο λίγοι μπορούν να δουν, ν' αγγίξουν, να νιώσουν...
4. Τρόπος αποφυγής της πραγματικότητας, συμμετοχή σε μια ουτοπική πραγματικότητα..
5. Τρόπος έκφρασης συναισθημάτων.
6. Η ποίηση είναι σαν ένα τοπίο: το καθένα έχει το δικό του χρώμα, κανένα δεν έχει όρια, ο καθένας χάνεται μέσα στην ομορφιά του, όλοι θέλουν κάποια στιγμή ν' ακούσουν τη μουσική του.
7. Ποίηση είναι συναίσθημα...
8. Ένας τρόπος να γνωρίσεις τον άλλο...
9. Κατάθεση προσωπικών συναισθημάτων...
10. Σκέψεις γεμάτες νόημα...
11. Ποίηση είναι κατάθεση ψυχής....
12. Απελευθέρωση της ψυχής.
13. Η ποίηση είναι ένα δωμάτιο ανοιχτό αλλά καταλήγει σ'ένα δωμάτιο κλειστό γιατί κανείς δεν κατάφερε να μπει μέσα.
14. Η ποίηση είναι φαντασία.
15. Η ποίηση είναι κάτι ανούσιο... άσκοπο....
16. Ποίηση είναι κάτι το άπιαστο και φευγαλέο.
17. Η ποίηση είναι χαμένο μελάνι...
18. Είναι μαγεία, φαντασία, ένας κόσμος που σε παρασύρει...
19. Διέξοδος από τη ζοφερή πραγματικότητα, έκφραση, ζωή.
20. Ποίηση είναι μια διέξοδος την οποία κάποιοι προσπερνούν χωρίς να βλέπουν τη λύση που προσφέρει...
21. Η ποίηση είναι μεγαλοσύνη, κάτι που δύσκολα κατακτά κάποιος...
22. Αθεράπευτη ρομαντικότητα.
23. Έξοδος από το αδιέξοδο στο οποίο βρισκόμαστε.
24. H ποίηση είναι τέχνη, έκφραση..
25. Η ποίηση είναι καταφύγιο, ελπίδα, διέξοδος..
26. Η ποίηση είναι έμπνευση..
27. Η φωτεινή ελπίδα των καθημερινών ανθρώπων που ζεσταίνει την καρδιά τους μέσα στην κρύα πραγματικότητα...

Οι μαθητές του Γ1 και Γ3 και η υπεύθυνη καθηγήτρια Αλεξάνδρα Γερακίνη

Φέτος, όπως κάθε χρονιά, το σχολείο μας τίμησε την εθνική επέτειο της 28ης Οκτωβρίου με μία εκδήλωση - γιορτή με την οποία απέτισε φόρο τιμής στους νεκρούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου (οπλίτες και άμαχους). Στην εκδήλωση, που διοργανώθηκε από τους καθηγητές Τακουρίδου Ευλαμπία και Καραμπέρα Βίκτωρα, παρουσιάστηκαν τα ιστορικά γεγονότα που οδήγησαν στην άνοδο και την εξάπλωση του Ναζισμού στην Ευρώπη και στην εμπλοκή άλλων δυνάμεων πέραν της Ευρωπαϊκής ηπείρου. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε σε ιστορικά ορόσημα όπως η εισβολή των Γερμανών στην Πολωνία, ο βαμβαρδισμός του Λονδίνου από τους Γερμανούς, το ΟΧΙ των Ελλήνων στο Μουσολίνι, η απόβαση στη Νορμανδία, η καταστροφική χρήση της νέας τεχνολογίας (ατομική βόμβα). Τονίστηκε ιδιαίτερα το θέμα του λιμού κατά την περίοδο της Κατοχής καθώς και οι φονικές μέθοδοι εκκαθάρισης που χρησιμοποίησε ο γερμανισμός φασισμός (θάλαμοι αερίων, κρεματόρια). Όλη η εκδήλωση ήταν βαθιά διαποτισμένη από αντιπολεμικό και αντιφασιστικό πνεύμα, γεγονός που έγινε εμφανές τόσο από την ανάγνωση σχετικών λογοτεχνικών κειμένων και ιστορικών πηγών όσο και από την προβολή σχετικών βίντεο και εικόνων.  

Η εκδήλωση διανθίστηκε και με την εκτέλεση και ερμηνεία σχετικών μουσικών κομματιών όπως το "Άσμα Ασμάτων" του Μίκη Θεοδωράκη, ο "Federico Garcia Lorca" του Θάνου Μικρούτσικου.

Τα λογοτεχνικά κείμενα και τις ιστορικές πηγές διάβασαν οι μαθητές Ζαχαρίας Πάνου, Γιώργος Γαρούφας, Βάσω Μαρμαλίδου, Ιωάννα Αναγνώστου, Νέλλη Μπόσβελη, Μαρία Κουτσίδου και Θεόδωρος Λασκαρίδης.

Τα τραγούδια της εκδήλωσης ερμήνευσαν οι μαθητές Θεόδωρος Κουρκουραΐδης, Γιώργος Γαρούφας, Κατερίνα Κλειτσιώτου, Ιωάννα Μιχαηλίδη.

Τη μουσική εκτέλεση των τραγουδιών ανέλαβαν οι μαθητές:

• Υβόννη Μέλισσα (βιολί, ενορχήστρωση)
• Βασιλική Κρέη (φλάουτο, ενορχήστρωση)
• Αϊβαζίδου Κωνσταντίνα (πιάνο)
• Γιάννης Βρανάς (κιθάρα)
• Βασίλης Δαμιανίδης (κρουστά)

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια έντονη στροφή της κινηματογραφικής βιομηχανίας στη μεταφορά κλασικών μυθιστορημάτων ή μπεστ σέλερ (best seller) στη μεγάλη οθόνη. Άραγε η τάση αυτή υπαγορεύεται από την επιθυμία του κοινού να δει το αγαπημένο του βιβλίο σε κινηματογραφική εκδοχή ή από την εμπορική επιτυχία που ακολουθεί η μεταφορά ενός λογοτεχνικού κειμένου στον κινηματογράφο; Και τελικά ποιος είναι ο κερδισμένος, η ταινία ή το βιβλίο;
Αυτήν την προβληματική μελέτησαν οι μαθητές της Β Λυκείου του 3ου ΓΕΛ Καβάλας τη σχολική χρονιά 2012-2013. Πιο συγκεκριμένα, στο α΄ τετράμηνο οι 20 μαθητές, οι οποίοι συμμετείχαν στη συγκεκριμένη ερευνητική εργασία (project), χωρίστηκαν σε 4 ομάδες των 5 ατόμων και επέλεξαν ένα λογοτεχνικό κείμενο (ελληνικό ή ξένο) που έχει ήδη μεταφερθεί στη μεγάλη οθόνη. Έπειτα το διάβασαν ομαδικά στην τάξη, είδαν την αντίστοιχη ταινία και τα συνέκριναν μεταξύ τους, εξάγοντας τα δικά τους συμπεράσματα.
Οι ομάδες εργάστηκαν χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, επέλεξαν από κοινού το βιβλίο τους και επέδειξαν ικανοποιητική προσήλωση σε όλη τη διάρκεια των αναγνωστικών ωρών. Δούλεψαν με όρεξη στους υπολογιστές για να παραγάγουν το κείμενο τους και τελικά αντιλήφθηκαν τις δυσκολίες αλλά και τις δυνατότητες που πηγάζουν από τη μεταφορά ενός λογοτεχνικού έργου στη μεγάλη οθόνη. Ο τελικός απολογισμός ανέδειξε νικητή το βιβλίο, καθώς οι μαθητές θεώρησαν ότι η ταινία υστερούσε ως προς την απόδοση των χαρακτήρων των κεντρικών ηρώων και του κλίματος της εποχής (ακόμη και αν η ταινία μεταφερόταν στη σύγχρονη εποχή).
Στο β΄ τετράμηνο οι μαθητές, με τις γνώσεις που αποκόμισαν από την προηγούμενη δουλειά τους, κλήθηκαν να δημιουργήσουν τη δική τους ταινία που βασιζόταν σε ένα λογοτεχνικό κείμενο. Ως εκ τούτου χωρίστηκαν σε καινούργιες ομάδες, ανάλογα με τις ανάγκες της ταινίας (σεναριογράφοι, σκηνοθέτες, ηθοποιοί, μοντέρ, ενδυματολόγοι και μακιγιέρ). Κατόπιν η ολομέλεια της τάξης επέλεξε το διήγημα του Αντώνη Σαμαράκη, «Γραφείο Ιδεών», για τη διασκευή και μεταφορά του στον κινηματογράφο. Έγραψαν το σενάριο διασκευάζοντας το αρχικό κείμενο έτσι ώστε να προσαρμοστεί στις δικές τους ανάγκες και σε συνεργασία με τους ενδυματολόγους δημιούργησαν τους δικούς τους κινηματογραφικούς ήρωες.....Και μετά ήρθε η ώρα των εξαντλητικών γυρισμάτων....Άγχος....δυσκολία στην εύρεση χώρων....εξωτερικά γυρίσματα ....και μαθητές που δεν ήξεραν πάντα τα λόγια τους....Τελικά η ταινία γυρίστηκε....Η ολομέλεια της τάξης επέλεξε τα οριστικά πλάνα που θα χρησιμοποιηθούν στο μοντάζ και η εκπαιδευτικός με τη βοήθεια των μαθητών της ομάδας μοντέρ έδωσαν στην ταινία της τελική της μορφή....
Η ταινία παρουσιάστηκε στις 13 Μάιου στη Β΄ Λυκείου και πήρε πολύ θετικές κριτικές.
Τελικά άξιζε όλο αυτό τα ταξίδι. Οι μαθητές απόλαυσαν την όλη διαδικασία, αντιλήφθηκαν τις δυσκολίες δημιουργίας μια ταινίας και εκτίμησαν την αξία ενός έργου τέχνης (λογοτεχνικού και κινηματογραφικού).
Τώρα έγκειται σε εσάς να εκτιμήσετε τη δουλειά μας και να συμμετέχετε με το δικό σας τρόπο στο μαγικό κόσμο της κινηματογραφικής λογοτεχνίας.
Απολαύστε το !!!

Συντελεστές:
Σκηνοθεσία: Χριστίνα Λουλέ Β2, Μήκα Σουλτάνα Β2
Μοντάζ: Άρτεμις Γιώσα Β1, Κώστας Μπούχλας Β3, Βλαντ Πάσκο Β3
Σενάριο: Κώστα Κώτσιου Β2, Δέσποινα Μπόσβελη Β3, Πάυλος Παπαδόπουλος Β3, Κατερίνα Παπαδοπούλου Β3 και Δημήτρης Περδίκης Β3
Σκηνικά: Μαρία Καραβασίλη Β1, Νίκος Καραγκιόζογλου Β1, Αναστασία Κολοκυθά Β2, Σόμαρ Μπακίρ Β3, Παναγιώτης Περιστεράς Β3
Κουστούμια: Χρυσάνθη Γιαννιώτη Β1, Ευτυχία Θειόκα Β1, Άννα Κακομοιρίδου Β1 Χριστίνα Καρεμάνη Β1 και Μαρία Κουτσίδου Β2

ΠΑΙΖΟΥΝ:
Αλέξης Καββαδία: Κώστας Κώτσιου Β2
Γραμματέας: Χρυσάνθη Γιαννιώτη Β1
Καλλιτέχνις: Ευτυχία Θειόκα Β1
Πελάτισσα: Άννα Κακομοιρίδου Β1
Επιτροπή Γυναίκα 1: Χριστίνα Καρεμάνη Β1
Επιτροπή Γυναίκα 2: Μαρία Κουτσίδου Β2
Μπάργουμαν: Δέσποινα Μπόσβελη Β3
Ιδιοκτήτης: Κώστας ΜπούχλαςΒ3
Επιτροπή Άντρας: Βλαντ Πάσκο Β3
Βουλευτής: Παναγιώτης Περιστεράς Β3

Η εκπαιδευτικός
Λαμπρινή Τσιμηρίκα ΠΕ02

Η θεατρική ομάδα του 3^ου λυκείου – 18 μαθητές και 2 καθηγήτριες- στα πλαίσια πολιτιστικού προγράμματος, δημιούργησε ένα δικό της θεατρικό κείμενο και το ανέβασε με τη λήξη της σχολικής χρονιάς. Η δημιουργική διάθεση των παιδιών πραγματικά θριάμβευσε και, παρ όλες τις δυσκολίες, κατάφερε μέσα από τη συνεργασία και την ομαδική δουλειά να φτάσει σε ένα αξιόλογο αποτέλεσμα. Έτσι προέκυψε « Το τζόκερ με άρωμα φράουλας», μια αστυνομική κωμωδία με πολλές κοινωνικές προεκτάσεις.

Στο θετρικό έργο έπαιξαν οι μαθητές:

Αγγελίδης Σίμος (ΝΕΟΦΥΤΟΣ ΦΙΚΟΣ)
Αβδελιάδου Θοδώρα (ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ (18χρονη κόρη)
Ανδρεάδου Μαρία (ΤΖΕΝΗ ΣΤΗΜΕΝΗ)
Βλαχογιάννη Ξένια (ΠΕΝΥ ΤΖΕΗΜΣΟΝ)
Ζούρου Χριστίνα (ΜΑΤΙΝΑ ΑΒΟΚΑΝΤΟΥ)
Θειόκα Ευτυχία (ΑΥΓΗ ΑΔΟΛΦΙΔΟΥ)
Κασκούρα Αλεξία ΚΑΤΕΡΙΝΑ (16χρονη κόρη)
Κουσκούνη Κατερίνα (ΠΑΡΘΕΝΑ ΤΟΥΜΠΕΚΟΓΛΟΥ)
Κουτσίδου Μαρία (ΡΟΥΣΤΑ ΓΚΝΤΕΝΙΕ)
Κώτσιου Κώστας (ΑΛΕΞ ΝΙΚΟΛΑΟΥ)
Λασκαρίδης Θοδωρής (ΜΗΤΣΟΣ ΤΕΡΕΡΕΣ)
Μαρμαλίδου Βάσω (ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ (γιαγιά))
Μοσχοπούλου Κωνσταντίνα (ΠΕΛΑΓΙΑ ΣΤΑΥΡΑΚΟΜΑΝΘΙΑΚΑΚΗ)
Μπεκιάρη Δέσποινα (ΝΑΤΑΛΙΑ ΑΡΤΙΣΤΙΔΟΥ)
Οθωναίος Κωνσταντίνος (ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΣΤΟΥΠΗΣ)
Πανακούλιας Νίκος (ΜΠΑΜΠΗΣ ΣΤΑΥΡΑΚΟΜΑΝΘΙΑΚΑΚΗΣ)
Πάνου Ζαχαρίας (ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑΥΡΑΚΟΜΑΝΘΙΑΚΑΚΗΣ)
Τσιαμούρης Αντώνης (ΕΚΤΟΡΑΣ ΣΤΟΥΠΗΣ)

ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΙ:
Μαρία Παπαδοπούλου και Λαμπρινή Τσιμηρίκα

Το θεατρικό έργο ανέβηκε στο αμφιθέατρο του3ου Γενικού Λυκείου Καβάλας στις 14 Ιουνίου 2013. 

Το φωτογραφικό αυτό άλμπουμ είναι το αποτέλεσμα της εργασίας μιας ομάδας μαθητών που ασχολήθηκαν με την τέχνη και την τεχνική της φωτογραφίας. Η ομάδα εργάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος αγωγής σταδιοδρομίας που πραγματοποιήθηκε το σχολικό έτος 2012-2013 στο 3ο Γενικό Λύκειο Καβάλας. Σκοπός των μαθητών ήταν να έρθουν σε επαφή  με τον συναρπαστικό κόσμο της φωτογραφίας, να μάθουν τον τρόπο λειτουργίας των φωτογραφικών μηχανών, να γνωρίσουν τα βασικά χαρακτηριστικά της φωτογραφικής σύνθεσης, να κατανοήσουν πως η φωτογραφία δεν είναι η απλή αποτύπωση της πραγματικότητας αλλά ένα μέσο έκφρασης και καλλιτεχνικής δημιουργίας.    

Για να ξεφυλλίσετε το λεύκωμα τραβήξτε με το ποντίκι την γωνία της σελίδας. 

Οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται είναι των μαθητών:
Γιώργου Αϊβάζη             (Β Λυκείου)
Μαρίας Βάσσου            (Α Λυκείου)
Χρυσάνθης Γιαννιώτη      (Β Λυκείου)
Δήμητρας Γιαννοπούλου (Α Λυκείου)
Χριστίνας Ζούρου           (Α Λυκείου)
Μαρίας Καραβασίλη      (Β Λυκείου)
Μαρίας Κουτσίδου         (Β Λυκείου)
Βασιλικής Κρέη             (Β Λυκείου)
Χριστίνας Λουλέ             (Β Λυκείου)
Σοφίας Πηλίκου             (Α Λυκείου)
Βάγιας Σαμαρά             (Α Λυκείου)
Διάνας Σεϊτανίδου          (Γ Λυκείου)
Ανέστη Τσουλουλή         (Α Λυκείου)
Εύης Χάνου                   (Β Λυκείου)
Φωτεινής Χωλίδου          (Α Λυκείου)

Την ομάδα συντόνισε ο καθηγητής Θανάσης Δασκαλούδης.

Β' Λυκείου 2013

21-23/2/13 - 3ήμερη εκδρομή-Αθήνα

 Οι βαλίτσες έτοιμες. Αποχαιρετισμοί.. ΄΄Καλά να περάσετε και να προσέχετε΄΄. Όλα έτοιμα. Το λεωφορείο μας περιμένει. Αναχωρούμε... Κάπως έτσι ξεκινάει η μικρή αλλά διασκεδαστική ιστορία μας, αφήνοντάς τα όλα πίσω για τρεις μέρες, αγνοώντας ότι πρόκειται για τρεις μέρες με πολύ γέλιο, ανησυχία, συγκίνηση, χορό, κούραση, περιπέτεια και ..πολύ φαΐ! Πολλά όμορφα και χαμογελαστά πρόσωπα, ένα πολύωρο ταξίδι, κωμικοτραγικές στιγμές, ευτράπελα και μια διάχυτη αίσθηση ευθυμίας. Απροσδόκητες καταστάσεις.. που όμως είχαν αίσιο τέλος! Και.. αν και η Ιθάκη φάνταζε μακρινή, στην πραγματικότητα δεν ήταν ενώ η όλη διαδρομή ήταν αυτή που μας χάρισε απλές αλλά ξεχωριστές στιγμές!

Ο δρόμος για την Αθήνα έμοιαζε ατελείωτος. Η διαδρομή ήταν.. αν μη τι άλλο ευχάριστη ώσπου έκανε την εμφάνισή της η guest star – ξεναγός μας! Η πάνω απ' όλα... λιγομίλητη συνοδός μας δεν άργησε να μας γνωστοποιήσει τις γεωγραφικές τις γνώσεις οι οποίες προσέδιδαν μια «χαλαρωτική» νότα στο ταξίδι μας και η διάρκειά τους ήταν.. ήταν....κοντολογίς μας μιλούσε σε όλο το ταξίδι! Επιπλέον, έπρεπε να αντεπεξέλθουμε στις συνθήκες που επικρατούσαν εντός του λεωφορείου.. καθώς το συγκεκριμένο διώροφο λεωφορείο – υποβρύχιο ήταν προηγμένης τεχνολογίας και εμείς δεν ήμασταν συνηθισμένοι σε τέτοιες «ανέσεις»! Οι στάσεις που ακολούθησαν ήταν για τους περισσότερο ανήσυχους μια ευκαιρία να ξεπιαστούν, για τους περισσότερο πεινασμένους μια ευκαιρία να επανακτήσουν τις δυνάμεις τους και να εφοδιαστούν προμήθειες για το υπόλοιπο του ταξιδιού και γενικά για όλους μια ευκαιρία ικανοποίησης των βιολογικών μας αναγκών! Και για όσους φυσικά δεν μερίμνησαν να προμηθευτούν τρόφιμα.. μερίμνησε η οικογενειακή επιχείρηση παρασκευής τροφίμων του Μπάμπη Κοκοβίδη( ένα μεγάλο ευχαριστώ και μπράβο στη μητέρα του Μπάμπη που με την φιλική της συμμετοχή δεν γουργούρισε η κοιλιά κανενός!)

Γέλια, συζητήσεις, ατέλειωτο tichu...ώσπου μπήκαμε επιτέλους στην Αθήνα. Φτάνοντας στο ξενοδοχείο οι εντυπώσεις ήταν ποικίλες! Από τη μια ενθουσιασμός από την άλλη δυσανασχέτηση.. και φυσικά μια γενική αίσθηση κούρασης. Μετά τα λόγια του Κ.Πετροδημόπουλου 'Ραντεβού στη reception στις 20:30' περάσαμε στα δωμάτιά μας για να τακτοποιηθούμε και να ξεκουραστούμε! Βέβαια, δεν άργησαν να ξεκινήσουν και οι επισκέψεις στα δωμάτια από τους περισσότερο περίεργους οι οποίοι επιθυμούσαν να μάθουν ποιον/ποια έχουν δίπλα τους και φυσικά αν θα είναι η Κ. Ευθυκράτη ή η Κ. Ιατροπούλου αυτή που θα διανυχτερεύει στον συγκεκριμένο όροφο! Στις 20:30 λοιπόν όλοι ήμασταν συγκεντρωμένοι στη reception του ξενοδοχείου(όπως πάντα εγγλέζοι στις συναντήσεις μας, εκπλήσσοντας ευχάριστα τους καθηγητές!) Το πρόγραμμα για σήμερα έλεγε 'Μεθιστάνες στου Ψυρρή'. Ένα μικρό μαγαζί με ευχάριστο και ζεστό κλίμα και πάνω απ' όλα ωραίο μουσικό πρόγραμμα. Ωστόσο, σ' αυτό το σημείο ξεκινάνε και οι αναποδιές μας! Η απρόσμενη γαστρεντερίτιδα του Θεόπιστου δεν άργησε να δημιουργήσει μια γενικότερη σύγχυση! Παρ' όλο που δεν ξεκίνησε και πολύ ευνοϊκά η βραδιά , τελικά γλεντήσαμε και με το παραπάνω! Η Κ.Ευθυκράτη συγκεκριμένα έκανε την αρχή αφήνοντάς μας προ εκπλήξεως καθώς σηκώθηκε πρώτη ξεσηκώνοντάς μας να χορέψουμε. Και εμείς βέβαια δεν θέλαμε και πολύ για να βρούμε το κέφι μας! Νησιώτικα με τη Κ.Τσιμηρίκα να σέρνει το χορό, αξέχαστα τσιφτετέλια πάνω στα...τραπέζια, αυθεντικά ζειμπέκικα από τους μερακλήδες της παρέας, αγαπημένα τραγούδια και παραγγελιές που μας συγκίνησαν, φέρνοντας στη μνήμη μας όμορφες στιγμές!

Η πρώτη βραδιά στην Αθήνα αποδείχτηκε διασκεδαστική, μεταδίδοντας σε όλους ένα ευχάριστο αίσθημα. Ωστόσο, δεν γνωρίζαμε ότι οι αναποδιές έπονται..! Το χαμόγελο που είχε αφήσει η προηγούμενη βραδιά στα πρόσωπά μας κράτησε μέχρι τη στιγμή που αντικρίσαμε το πλουσιοπάροχο πρωινό του ξενοδοχείου! Και εξαφανίστηκε τη στιγμή που συνειδητοποιήσαμε τι καιρός επικρατούσε έξω! Η ασταμάτητη βροχή και το χαλάζι προκάλεσαν μια γενικότερη αναστάτωση και ανησυχία καθώς αναγκαστικά έπρεπε να επέλθουν αλλαγές στο πρόγραμμα της ημέρας.

1η επίσκεψη – Βουλή.
Μετά από μια ανυπόφορη καθυστέρηση μπήκαμε στη Βουλή όπου μας ενημέρωσαν ότι εκείνη τη στιγμή βρισκόταν σε εξέλιξη μία συνεδρίαση την οποία θα μπορούσαμε να παρακολουθήσουμε. Ένα ακόμα αναπάντεχο γεγονός προκάλεσε μια γενικότερη σύγχυση και η παρακολούθηση της συνεδρίασης πήρε παράταση! Συγκεκριμένα, μια καθαρίστρια ενώ καθάριζε εκείνη τη στιγμή την οροφή της αίθουσας δέχτηκε χτύπημα λόγω του δυνατού χαλαζιού, το οποίο κατά συνέπεια έσπασε το τζάμι και προκάλεσε την πτώση της. Ευτυχώς η πτώση ήταν ανώδυνη αλλά η ρετσινιά μας έμεινε ως το γρουσούζικο σχολείο! Για να μην τα πολυλογώ, μετά από την ξενάγηση στους χώρους της Βουλής και την live παρακολούθηση μιας ενδιαφέρουσας λεκτικής διαμάχης στην αίθουσα των συνεδριάσεων αποχωρήσαμε για το ξενοδοχείο, αναβάλλοντας τις ξεναγήσεις μας στα διάφορα μουσεία. Η μέρα έμεινε ανεκμετάλλευτη αλλά η γενικότερη μονοτονία μετατράπηκε σε ζωντάνια κατά την επίσκεψή μας στο καινούργιο μουσείο της Ακρόπολης. Το νέο Μουσείο Ακρόπολης είναι ένα αρχαιολογικό μουσείο επικεντρωμένο στα ευρήματα του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης των Αθηνών. Κτίσθηκε για να στεγάσει κάθε αντικείμενο που έχει βρεθεί πάνω στο βράχο της Ακρόπολης και στους πρόποδές του, καλύπτοντας μια ευρεία χρονική περίοδο από τη Μυκηναϊκή μέχρι τη Ρωμαϊκή και Παλαιοχριστιανική Αθήνα, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται πάνω στον αρχαιολογικό χώρο Μακρυγιάννη. Στο Μουσείο δεσπόζουν η ζωφόρος του Παρθενώνα, οι Καρυάτιδες του Ερεχθείου και τα διάσημα γλυπτά της αρχαϊκής εποχής και του χρυσού αιώνα του Περικλέους τα οποία μας τράβηξαν το ενδιαφέρον ενώ παράλληλα η γενικότερη εξωτερική και εσωτερική όψη του μοντέρνου αυτού μουσείου προκάλεσε τον έντονο θαυμασμό μας.

Μετά την περιήγησή μας στο Μουσείο της Ακρόπολης, είχαμε στη διάθεσή μας ένα 2ωρο για να το εκμεταλλευτούμε όπως εμείς επιθυμούμε! Ωστόσο, το γεγονός ότι ψιχάλιζε μας περιόριζε λίγο στην εξόρμησή μας αυτή! Βόλτες στη Πλάκα και στο Μοναστηράκι, ψώνια στην Ερμού και ένας ζεστός καφές στα Starbucks ήταν ό,τι πρέπει για να ολοκληρωθεί η, αν μη τι άλλο, κουραστική μέρα! Με την επιστροφή μας στο ξενοδοχείο, ακολούθησε μπάνιο, ύπνος, ξεκούραση και προετοιμασία για ένα καλλιτεχνικό βράδυ που μας περίμενε! Στις 20:30, αφού συγκεντρωθήκαμε όλοι στη reception του ξενοδοχείου, ξεκινήσαμε για το θέατρο. Θα παρακολουθούσαμε την θεατρική παράσταση «Κατάδικός μου», στην οποία συμμετείχαν αξιόλογοι και κατ'εξοχήν κωμικοί ηθοποιοί όπως η Ελένη Ράντου! Το ταλέντο των ηθοποιών, η ενεργητικότητά τους καθώς και η ικανότητά τους να μας κάνουν να γελάμε είχε ως αποτέλεσμα να απολαύσουμε την παράσταση και να φύγουμε με τις καλύτερες εντυπώσεις! Αν και μείναμε με το παράπονο που δεν βγήκαμε φωτογραφία με τους ηθοποιούς στο τέλος της παράστασης, περάσαμε μια όμορφη βραδιά αλλά ενδόμυχα υπήρχε και ένα αίσθημα ανησυχίας. Το αίσθημα αυτό μας δημιουργήθηκε από το διάλειμμα της παράστασης όπου ένα παιδί δεν ένιωθε καλά ενώ ο πόνος στην καρδιά του προκάλεσε την αποχώρησή του από το θέατρο με τη συνοδεία κάποιων καθηγητών και τη μεταφορά του στο νοσοκομείο. Όπως καταλαβαίνετε, οι αναποδιές μας ακολουθούσαν συνεχώς! Με την άφιξή μας στο ξενοδοχείο, οι ξενύχτηδες της παρέας πρότειναν να παραγγείλουμε πίτσες ενώ αυτή ήταν μια καλή ευκαιρία να περιμένουμε και την επιστροφή του Κώστα από το νοσοκομείο. Οι πίτσες καταβροχθίστηκαν σε δευτερόλεπτα και μετά το φαΐ όπως είναι φυσικό ξεκίνησαν τα χασμουρητά!!

Ο Κώστας, μετά από εξονυχιστικούς ελέγχους και άριστη εξυπηρέτηση, επέστρεψε νωρίς το πρωί στο ξενοδοχείο κουρασμένος αλλά νιώθοντας καλύτερα. Μετά από ένα ακόμα πολυτελές πρωινό και έχοντας ετοιμάσει τις βαλίτσες μας, συγκεντρωθήκαμε όλοι στη reception. Η διάχυτη αίσθηση στενοχώριας ήταν εμφανής! Πριν τραβήξουμε ωστόσο, το δρόμο για Καβάλα κάναμε μία στάση στο "The Mall". Η διάθεσή μας σαφώς άλλαξε μόλις αντικρίσαμε το μεγάλο πολυκατάστημα! Αμέτρητα μαγαζιά με όλα τα είδη, μοντέρνα café και πολυτελή εστιατόρια απέσπασαν από τη πρώτη κιόλα στιγμή την προσοχή μας! Και μετά από μια όμορφη περιπλάνηση στο The Mall έπρεπε αναγκαστικά να ξεκινήσει ο δρόμος για την επιστροφή...

Η επιστροφή αποδείχτηκε παραδόξως πολύ διασκεδαστική και οι ώρες πέρασαν χωρίς να το καταλάβουμε! Αναμνηστικές φωτογραφίες, χαμόγελα, παιχνίδια, χορός και τραγούδι! Δεν άργησαν και οι πρώτες στάσεις για ανεφοδιασμό καθώς ήταν και μια ευκαιρία να ξεπιαστούμε. Οι υπναράδες της παρέας δεν άργησαν να... παραδοθούν στην «αγκαλιά του Μορφέα» ενώ κάποιοι προτίμησαν να χαλαρώσουν ακούγοντας μουσική. Οι πιο ορεξάτοι προτίμησαν να μην αφήσουν ούτε ένα λεπτό ανεκμετάλλευτο γι' αυτό ξεκίνησαν τα παιχνίδια! Ένας...«ψυχίατρος» φυσικά δεν μπορούσε να λείψει από την ευχάριστη αυτή παρέα!! Η πρόταση της Κ. Τσιμηρίκα προσέλκυσε αρκετούς ανυποψίαστους «ψυχιάτρους» που επιθυμούσαν να μάθουν πώς επιτέλους παίζεται αυτό το ξεκαρδιστικό παιχνίδι! Ωστόσο, σε κάποιους (βλέπε Θ. Λασκαρίδη) δεν βγήκε και σε καλό αυτό το παιχνίδι.. παρά τρίχα να λέμε που δεν θα ξαναπεράσει από την Β'Λυκείου!! Το γεγονός ότι καθόταν δίπλα στη Κ. Τσιμηρίκα κατά τη διάρκεια αυτού του παιχνιδιού επιβάρυνε τη θέση του διότι στο συγκεκριμένο παιχνίδι, αυτός που αναλαμβάνει το ρόλο του ψυχιάτρου (ο οποίος φυσικά είναι και αυτός που δεν γνωρίζει το παιχνίδι) πρέπει μέσα από ερωτήσεις να καταλάβει ποιο είναι το κοινό στοιχείο που ενώνει τους παίχτες! Βέβαια, το μυστικό της όλης υπόθεσης είναι ότι ο κάθε παίχτης απαντά στην ερώτηση του ψυχιάτρου με βάση τα χαρακτηριστικά του διπλανού του! Και το γέλιο ξέσπασε φυσικά από το γεγονός ότι ο Λασκαρίδης καθόταν διπλα στη Κ. Τσιμηρίκα και...έδινε δικές του υποθετικές απαντήσεις!!

Η διαδρομή κυλούσε πάρα πολύ ευχάριστα! Είχαμε ξεχάσει ότι ο δρόμος που διανύαμε ήταν ο δρόμος της επιστροφής και ότι σε λίγες ώρες θα ξαναγυρνούσαμε στην καθημερινότητά μας. «Σε μιάμιση ώρα φτάνουμε Καβάλα» ακούστηκαν τα λόγια του Κ. Πετροδημόπουλου και σαν να συννέφιασαν τα όμορφα, χαμογελαστά και γεμάτα ζωντάνια πρόσωπά μας.. Όμως δεν πτοήθηκε το ηθικό μας! Τουναντίον, μέχρι και τη τελευταία στιγμή προσπαθήσαμε να την κάνουμε να θυμίζει αξέχαστη! Ένα φοβερό karaoke ήρθε να ολοκληρώσει αυτή την περιπετειώδη, κουραστική αλλά πραγματικά αξέχαστη εκδρομή!
...21:00 Άφιξη στη Καβάλα. Τα ανυπόμονα και γεμάτα ανακούφιση πρόσωπα των γονιών μας μάς έκαναν να νιώσουμε επίσης μια ανακούφιση και μια μικρή θλίψη για μια εκδρομή που πέρασε τόσο γρήγορα.. Ακόμα θυμάμαι τα λόγια των γονιών το πρωί της αναχώρησης.. «Καλά να περάσετε και να προσέχετε». Και τώρα.. τα ίδια λόγια αλλά...σε μορφή ερώτησης ήρθαν να μας θυμίσουν τις όμορφες στιγμές που περάσαμε, τα αναπάντεχα περιστατικά, τις περιπέτειες, τα γέλια, τα παιχνίδια, τους χορούς και τα τραγούδια! Φυσικά, ένα μεγάλο ευχαριστώ και μπράβο αξίζουν οι φανταστικοί συνοδοί μας, οι οποίοι έκαναν ό,τι καλύτερο μπορούσαν ώστε να μείνουμε όλοι ευχαριστημένοι! Και τι είναι αυτό που μας έμεινε από αυτή την εκδρομή; Ήταν μια εκδρομή που δημιούργησε νέες φιλίες, μέσα από τις αναποδιές που μάς συνέβησαν ήρθαμε όλοι πιο κοντά ενώ παράλληλα δεν χάσαμε το γέλιο μας ούτε μια στιγμή!

Επιμέλεια:   Μοσχοπούλου Κωνσταντίνα

Η ομάδα που σχημάτισε το σχολείο μας στο άθλημα της καλαθοσφαίρησης σημείωσε επαναλαμβανόμενες νίκες κατά την πορεία της προς τον τελικό, όπου και τελικά έφτασε. Οι κερκίδες γεμάτες, οι φωνές να διαπερνούν τα τύμπανα του αυτιού.. Μέσα σε αυτο το κλίμα, η ομάδα έδωσε τον καλύτερό της εαυτό, έτσι ώστε να πετύχει την πρόκριση σε  περιφερειακά παιχνίδια, όμως και η αντίπαλη ομάδα ήταν τόσο δραστήρια και ανταγωνιστική με αποτέλεσμα η δική μας να μην είναι σε θέση να ανταπεξέλθει πλήρως και να την υπερβεί. Βέβαια οφείλουμε να δώσουμε τα συγχαρητήτια μας στα παιδιά που μας εκπροσώπησαν, άσχετα με την τελική έκβαση του αγώνα και να ελπίσουμε πως οι ανερχόμενες ομάδες θα σημειώσουν εξίσου εκπληκτικούς αγώνες!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ 

Μέσα σε μια γιορτινή ατμόσφαιρα, γεμάτη χαρές, γέλια και ομιλίες διαφόρων ειδών, παρουσίασαν οι συμμαθητές μας την συναρπαστική εκδήλωση που προετοίμασαν με πάθος και μεράκι !! Πώς να ξεχάσει κανείς μία τέτοια ημέρα, που όλοι ήταν ευδιάθετοι να βάλουν το δικό τους λιθαράκι στο τελικό αποτέλεσμα? Και φυσικά το φαγοπότι δεν θα μπορούσε να είναι απών σε μια τέτοια εκδήλωση, όπου υπερίσχυε η πανηγυρική διάθεση και από τη μεριά των μαθητών, καθώς και των καθηγητών. Ένα εκπληκτικό πρωινό αποχαιρετιστήριο πάρτι για να ανορθώσει το πνεύμα προς μιαν ανοδική πορεία απέναντι στις γιορτινές αυτές μέρες και φυσικά ευελπιστούμε το νέο έτος να είναι εξίσου αναζωογονητικό με τούτη την εκδήλωση !! 

Πρόσφατα το σχολείο μας επισκέφθηκε το ακαδημαϊκό, επεξηγηματικό και άρτιας παραγωγής αγγλόφωνο ιστορικό ντοκιμαντέρ με θέμα τη καταστροφή της Σμύρνης στα παράλια της Μικράς Ασίας. Το ντοκιμαντέρ περιγράφει τα γεγονότα, εντελώς αντικειμενικά και χωρίς καμία διάθεση εμπάθειας. Γι' αυτό και είναι τόσο δυνατό και αποδεκτό απ' όλους. Κατάφερε να αποδώσει οπτικά-κινηματογραφικά αυτό που έχουμε μόνο ως νοητή εικόνα, απο τις ιστορικές αφηγήσεις και περιγραφές! Ένα φιλμ που δεν εστιάζει μόνο στην καταστροφή, αλλά δείχνει την ζωή όπως ήταν πριν δηλαδή την ομαλή συμβίωση των λαών, όπως θα έπρεπε περίπου να είναι όλη η ανθρωπότητα, μια Νέα Υόρκη εκείνης της εποχής.