Αρχείο

Όποιος δεν θυμάται το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει.

(George Santayana, 1863-1952)

                    Τη Δευτέρα 18 Σεπτεμβρίου 2017, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στο 3^ο Γενικό Λύκειο Καβάλας με καλεσμένη την κ. Tova Ribiere και θέμα τον αφανισμό της Εβραϊκής  Κοινότητας της πόλης κατά τον 2^ο Παγκόσμιο πόλεμο στα ναζιστικά στρατόπεδα. Με πρωτοβουλία της καθηγήτριας Δημητριάδου Μαρίας, τη στήριξη του Διευθυντή του σχολείου, κ. Αδάμου Ευάγγελου, και την ομόφωνη αποδοχή του Συλλόγου Διδασκόντων, διοργανώθηκε μια μέρα Μνήμης για τους Καβαλιώτες Εβραίους που διώχθηκαν και θανατώθηκαν σε στρατόπεδα εξόντωσης. Η συνάντηση καλύφθηκε από τοπικά ηλεκτρονικά ΜΜΕ.

                   Η κ. Ribiere, απόγονος ανθρώπων που εξοντώθηκαν στο φρικαλέο στρατόπεδο της Τρεμπλίνκα στην Πολωνία, ιδιαίτερα συγκινημένη, μίλησε στους μαθητές μας για την τραγική ιστορία των συγγενών της, των οικογενειών Ribiere και Abravaya. Η οικογένεια του πατέρα της καταγόταν από την Καβάλα και της μητέρας της από την Κομοτηνή. Μέλη και των δύο οικογενειών μαρτύρησαν στα κρεματόρια της Τρεμπλίνκα.

                 Στα χρόνια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου η Ανατολική Μακεδονία και η Θράκη βρέθηκαν υπό βουλγαρική Κατοχή. Οι Καβαλιώτες Εβραίοι αρνήθηκαν κάθε συνεργασία με τους Βουλγάρους και τους συμμάχους τους Γερμανούς - παρότι τους ζητήθηκε - και γι’ αυτό υπέστησαν διώξεις και οδηγήθηκαν, τελικά στο Ολοκαύτωμα. Κάποιοι προνοητικοί είχαν προλάβει να φύγουν στην Αθήνα, ενώ αρκετοί Καβαλιώτες Εβραίοι βγήκαν στο βουνό ως αντάρτες συμμετέχοντας σε Αντιστασιακές Οργανώσεις. Στις 3 Μαρτίου 1943, οι Βούλγαροι συγκέντρωσαν σε καπναποθήκες, τους Εβραίους της Καβάλας και τους μετέφεραν στη Δράμα. Από εκεί σιδηροδρομικώς τους μετέφεραν μέχρι το Δούναβη. Πολλοί πνίγηκαν στο ποτάμι, όταν αναποδογύρισαν κάποιες από τις φορτηγίδες στις οποίες ήταν φορτωμένοι. Οι υπόλοιποι οδηγήθηκαν στο στρατόπεδο και στα κρεματόρια της Τρεμπλίνκα. Η Εβραϊκή κοινότητα Καβάλας  μέτρησε  το χαμό 1.484 ανθρώπων.

               Η συνάντηση της κ. Ribiere με τους μαθητές τους σχολείου μας ήταν η καλύτερη απόδειξη ότι η νέα γενιά πρέπει να γνωρίσει καλά το παρελθόν, για να μπορέσει να χτίσει σε γερά θεμέλια το μέλλον. Δεν ήταν μια απλή καταγραφή και αφήγηση ιστορικών δεδομένων, αποκομμένων από την πραγματικότητα που βιώνουμε στις μέρες μας. Ήταν επαφή των παιδιών με ένα κομμάτι της ζώσας ιστορίας και συνάντησης με μια αυθεντική μαρτυρία τραγικών γεγονότων προκατάληψης, διωγμού και άλογου θανάτου. Ο συγγραφέας Vladimir Nabocov είχε γράψει «Τίποτε δεν ζωντανεύει το παρελθόν πιο αποτελεσματικά από μια μυρωδιά που έχει συσχετισθεί μ’ αυτό». Δυστυχώς, οι ανθρώπινες κοινωνίες δεν έχουν κλείσει τους λογαριασμούς τους με το κεφάλαιο του φασισμού. Στις μέρες μας, η άνοδος νεοναζιστικών κομμάτων σε πολλές χώρες, η προσπάθεια ιδεολογικής και πολιτικής αναβίωσης του φασισμού, οι πράξεις βία από τους ιδεολογικούς απόγονους του εις βάρος κοινωνικών ομάδων με ρατσιστικά κριτήρια διαχωρισμού, είναι μια ζοφερή πραγματικότητα μπροστά στην οποία κανείς μας δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια και να την αγνοήσει βολικά.

                    Η συνάντηση των μαθητών μας με την κ. Ribiere αποτέλεσε μια απτή απόδειξη ότι το σχολείο και η παιδεία μπορούν να θέσουν τις βάσεις για κοινωνίες πολιτών που θα έχουν βαθιά συνείδηση του βασικότερου ανθρώπινου χρέους: του σεβασμού για τη ζωή του συνανθρώπου άσχετα από το χρώμα του δέρματος, τη φυλή, την καταγωγή, τη θρησκεία, τις πεποιθήσεις. Κοινωνίες ανθρώπων με δικαιοσύνη, ανεκτικότητα και ίσα δικαιώματα για όλους. Κι αυτό μόνο μια βαθιά ανθρωπιστική παιδεία μπορεί να το καταφέρει. Ακλόνητη πεποίθησή μας είναι ότι το σχολείο μπορεί και οφείλει να αγωνιστεί γι αυτό.

Δείτε ρεπορτάζ για την εκδήλωση:

https://www.youtube.com/watch?v=ae5CZvlEgmM

https://www.youtube.com/watch?v=7qSETc4qIts

Πατώντας στη μηχανή αναζήτησης google το όνομα Λυγερός (σκέτο) εμφανίζονται αναρτήσεις για τον Νίκο Λυγερό στην πρώτη σελίδα και στη δεύτερη. Προς το τέλος της δεύτερης σελίδας κάνει την εμφάνισή του και ένας ακόμα γνωστός, δημοσιογράφος τω επαγγέλματι και συγγραφέας, ο Σταύρος Λυγερός, εξάδελφος του Νίκου Λυγερού.

Επισκέπτομαι μια ιστοσελίδα και αντιγράφω λίγα λόγια που απαντούν στο ερώτημα: «τι είναι ο κύριος Λυγερός;». Δηλαδή «τι σπούδασε;». «Με τι ασχολείται;»:

«Ο Νίκος Λυγερός είναι Έλληνας μαθηματικός, συγγραφέας, ποιητής, ζωγράφος, σκηνοθέτης, ασχολείται με τη μουσική, την κοινωνιολογία, την οικονομία, την αρχαιολογία, το μάνατζμεντ, τη στρατηγική και τη γεωπολιτική. Είναι ειδικός σύμβουλος στη Σχολή Εθνικής Άμυνας, τη Σχολή Πολεμικής Αεροπορίας, την Αστυνομική Ακαδημία, τη Σχολή Εθνικής Ασφάλειας, τη Σχολή Στρατολογικού. Είναι επίσης διερμηνέας-μεταφραστής στα Γαλλικά δικαστήρια».

Και λίγο παρακάτω:

«Ως ερευνητής έχει ασχοληθεί με τους τομείς της άλγεβρας, της θεωρίας αριθμών και της συνδυαστικής. Ανήκει στις ομάδες των ερευνητών που ανακάλυψαν το 1998, δέκα πρώτους διαδοχικούς αριθμούς σε αριθμητική πρόοδο και το 2010 την έκτη λύση της εξίσωσης τ(p) = 0 (mod p) (εξίσωση του Ramanujan, μέσω υπολογιστών). Έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με την ανάδειξη του έργου και της συμβολής του γένους Καραθεοδωρή και συγκεκριμένα του Κωνσταντίνου (μαθηματικός) και του Αλέξανδρου (διπλωμάτης) όντας επιστημονικός σύμβουλος του Συνδέσμου Φίλων Καραθεοδωρή».

Είναι λοιπόν ένας πολυπράγμων Έλληνας – συμπέρασμα πρώτο.

Δίπλα από αυτή την καταχώριση βλέπω μια φωτογραφία της νεότητάς του: σκεπτικός μπροστά στην επόμενη σκακιστική κίνησή του.

Είναι λοιπόν και σκακιστής – συμπέρασμα δεύτερο.

Συνεχίζω την αναζήτησή μου. Πέφτω πάνω σε μια καταχώριση της προσωπικής ιστοσελίδας του με τίτλο Opus, λέξη λατινική που σημαίνει «έργο». Την περιδιαβάζω «1) Τετράδιο εφευρέσεων. (ανέκδοτο) 2) Dialogues socratiques sur la science. (inédits) 4/84. 3) Réflexions cosmologiques. Espace n1, 1, 5/85». Ρολάρω προς τα κάτω: βρίσκω ποιήματα, σχέδια ζωγραφικά, άρθρα, μελέτες. Σύνολο καταχωρήσεων: 35770.

Είναι λοιπόν ένας πολυγράφος Έλληνας - συμπέρασμα τρίτο.

Και βέβαια έχω ήδη υπόψη μου ραδιοφωνικές εκπομπές του, τηλεοπτικές εμφανίσεις, μαγνητοσκοπημένες διαλέξεις και εισηγήσεις.

Είναι λοιπόν ένας Έλληνας με πολύ πλούσιο δημόσιο λόγο. Κι αυτό είναι το τέταρτο και τελευταίο συμπέρασμά μου, καθώς πρέπει πια να σας απαλλάξω από τη δική μου πολυλογία και να σας αφήσω να βγάλετε τα δικά σας συμπεράσματα.

Δύο μόνο τελευταίες σημειώσεις στο σημείο αυτό. Η πρώτη: από όλους τους τίτλους του κυρίου Λυγερού εγώ προτιμώ αυτόν του ερευνητή, γιατί μας συνδέει με το «φιλοπερίεργον» και «φιλέρευνον» φιλοσοφείν του Ελληνισμού, χαρακτηριστικά που θεμελίωσαν την Επιστήμη και την Τέχνη στον τόπο αυτό, για να μεταδώσουν την οργανωτική σκευή τους στην Ανθρωπότητα.  Η δεύτερη και τελευταία σημείωση – αναγκαία εκ των πραγμάτων. Θέμα του ομιλητή μας: «Ανθρώπινη νοημοσύνη και έξυπνη παιδεία».

Καλή ακρόαση…

Ρεπορτάζ για την εκδήλωση:

https://www.youtube.com/watch?v=p--gRaFMTHk

https://www.youtube.com/watch?v=5FLUQK-1zhw

Στην γιορτή πήραν μέρος οι μαθητές:

Απαγγελία:
Χαρπίδου Βικτώρια
Χασάπη Μαρία
Τσιάρα Αναστασία
Φλωρέντζης Θεόδωρος
Στεργιανάς Αχιλλέας
Χριστοφορίδου Μαρία
Βουλγαρίδου Ραφαηλία
Αιδινίδης Κωνσταντίνος

Μουσική υπόκρουση:
Τσακώνης Κωνσταντίνος
Φλωρέντζης Θεόδωρος

Χορευτικά:
Βέρρου Κωνσταντίνα
Γρηγοριάδης Νίκος
Καψιτίδου Μαρία

Τεχνική υποστήριξη:
Τσίγκας Θανάσης
Χάιδος Σπύρος
Τσίρλης Παντελής
Μερντάνη Ουρανία

Υπεύθυνες καθηγήτριες:
Γυφτοπούλου Αικατερίνη
Ζειτίδου Βασιλική

Το 3ο ΓΕΛ Καβάλας πειραματίζεται με μια διαχρονική κοινωνικοπολιτική σάτιρα του Ιάκωβου Καμπανέλλη, γραμμένη το 1995, που ξεγυμνώνει τη σήψη και την παρακμή των καιρών μας.
Ο Κάτω Κόσμος είναι ένα ειδυλλιακό μέρος όπου οι νεκροί αναπαύονται και απολαμβάνουν την απόλυτη γαλήνη και ηρεμία. Τι θα συμβεί όμως όταν ο Πλούτωνας αποφασίζει να ανοίξει τις πύλες του Άδη στη λεγόμενη «καλή κοινωνία» του πάνω κόσμου; Οι ισορροπίες θα διαταραχθούν, οι νεκροί θα ξυπνήσουν από το λήθαργο και θα διεκδικήσουν τα δικαιώματά τους, η νέα πολιτική τάξη θα επιβάλλει το δικό της ρυθμό, ο Άδης θα «αναμορφωθεί» σύμφωνα με τις επιταγές μιας ξέφρενα αναπτυσσόμενης οικονομίας. Τι θα κάνει ο Πλούτωνας για να αντιμετωπίσει το χάος; Θα τα καταφέρει ή όχι να επαναφέρει την τάξη; 

Ο Θίασος :

Ιωάννου : Βουλγαρίδου Ραφαηλία
Ερμής : Γρηγοριάδης Νίκος
Δίφυλλος : Δερμεντζής Γιώργος
Φοίβη / Ωραία Ελένη : Δουλάκα Μαριέττα
Λυκούργος / Ναύτης : Καμπανά Γιώτα
Ηρακλής : Καπετάν Θανάσης
Έρση : Καστρινού Μαρία
Λιλή : Κουρούνη Τζούλια
Νεκρή : Κουρτίδου Αναστασία
Πάνος : Μακρής Γιάννης
Κάποιος : Μανδάλης Αντώνης
Αία : Μαργιώτου Γιώτα
Μένιππος/Τραπεζίτρια : Μέλισσα Υβόννη
Μίνα : Μερντάνι Ράνια
Κέρβερος : Μούτας Χάρης
Θέκλα : Μπεκιάρη Ελισάβετ
Κρωβύλη : Οθωναίου Κυριακή
Διογένης : Παπαδοπούλου Ειρήνη
Κυρία : Πιπερούδη Αγγελική
Πλούτωνας : Πομακάκης Πασχάλης
Περσεφόνη : Ρίστο Ελένη
Χάρων : Σωτηρίκας Παναγιώτης
Φαίδρος : Τζάρας Δημήτρης
Δανάη : Τσεκμέζογλου Αναστασία

Τον ήχο και τα φώτα ρύθμισε ο μαθητής Κωνσταντινίδης Δημήτρης.

Υπεύθυνη για τον συντονισμό της θεατρικής ομάδας και την σκηνοθεσία ήταν η καθηγήτρια Παπαδοπούλου Μαρία.

Ευχαριστούμε
τη Δήμητρα Κουλαξίζη για τις πολύτιμες συμβουλές της και το χρόνο που μας διέθεσε και
τον διευθυντή του σχολείου μας κ. Θεοδωρίδη Δημήτριο για την αμέριστη συμπαράσταση του.

Η παράσταση δόθηκε στο αμφιθέταρο της περιφερειακής ενότητας Καβάλας στις 12 & 13 Μαΐου 2015.

Ακούγονται:

• Aποσπάσματα από το Α ' Σχεδίασμα των Ελεύθερων Πολιορκημένων του Δ. Σολωμού και
• Aποσπάσματα από τη Γυναίκα της Ζάκυνθος του Δ. Σολωμού
• Σολωμός , Ελεύθεροι Πολιορκημένοι  "Άκρα του τάφου σιωπή"
• Οι Μεσολογγίτισσες , μονόπρακτο
• Κλέφτικη ζωή
• Ο λόγος του Κολοκοτρώνη στην Πνύκα
• Ο Θούριος του Ρήγα

Στα χορευτικά ακούγονται τα μουσικά κομμάτια:

Από τις ταινίες: Amelie, La noyee , και από ισπανική ταινία ένα piano allegro

Συμμετέχουν οι μαθητές:

Μουσική παίζουν  οι : Αϊβαζίδου Κωνσταντίνα , Κοντέλης Δημήτρης, Μέλισσα Υβόννη , Πατσίδης Διαμάντης ,  Σταυρίδου Στέλλα

Τραγουδούν οι: Δέα Βασιλική, Κατσίδου Άννα Μαρία, Κλειτσιώτου  Κατερίνα, Μαρμαλίδου Χρυσάνθη, Μιχαηλίδη  Ιωάννα, Μιχαηλίδη Μαρία, Τσεντεμέ Γλυκερία

Απαγγέλλουν οι:   Αϊβαζίδου Κωνσταντίνα, Βλαχόπουλος  Νίκος , Kαρήπογλου Ελένη, Καστρινού Μαρία,  Κουρτίδου Αναστασία, Μελενικιώτης  Γιώργος, Οθωναίου Κυριακή , Παπαδόπουλος Χάρης

Χορεύουν : σύγχρονο χορό :οι  Βέρρου Κωνσταντίνα, Γρηγοριάδης  Νίκος, Καψιτίδου Μαρία και  δημοτικούς χορούς οι: Βουλγαρίδου Ραφαηλία, Γαζέτης Αλέξης, Γρηγοριάδης Νίκος, Δαλβαδάνης Γιάννης , Ζαραγκούλια Ρούλα , Μουταφίδου Ευαγγελία , Πομακάκης Πασχάλης

Στα τεχνικά  συνέδραμαν  οι :  Λονγκομπούκο Αριάννα , Τζάρας Δημήτρης

Συντονίζουν οι καθηγητές  :   Ευθυκράτη Σ.,  Πουπούλη Α.,Κανάτας Α.

Συντελεστές γιορτής

Στο θεατρικό πήραν μέρος
Αφηγητής 1^ος: Χωλίδου Φωτεινή
Αφηγητής 2^ος: Παρασκευόπουλος Παύλος
Βαγγέλης: Τσαμούρης Αντώνης
Αφροδίτη: Κουσκούνη Κατερίνα
Ανδρέας: Τερμεντζής Νίκος
Μυρτώ: Ανδρεάδου Μαρία
Παναγιώτης: Καγιάσας Χρήστος
Πέτρος: Σαρόγλου Πρίαμος
Έλλη: Τσεντεμεΐδου Κορίνα 

Έπαιξαν οι μουσικοί
Μέλισσα Υβόννη: βιολί
Αϊβαζίδου Κωνσταντίνα: αρμόνιο
Τσίγκας Θανάσης: κιθάρα
Σταυρίδου Στέλλα: κιθάρα
Τσεντεμέ Γλυκερία: τσέλο
Δαλβαδάνης Γιάννης: μπουζούκι
Πατσίδης Διαμάντης: κρουστά

Τραγούδησαν
Δουλάκα Μαριέττα:   Κάποτε θα ’ρθουν
Κλειτσιώτου Κατερίνα:   Ποιος τη ζωή μου
Μέλισσα Υβόννη:  Wishyouwerehere
Τζάρας Δημήτρης & Μιχαηλίδη Ιωάννα:  Νοέμβρης ’90
Όλοι μαζί:  Imagine

Υπεύθυνες καθηγήτριες
Μύσταξ Καλλιόπη
Κυρίτση Ασημίνα

Οι φωτογραφίες είναι της Χριστίνας Ζούρου και Σοφίας Πηλίκου.

Ένα σύντομο ταξίδι στο χθες και στις ζοφερές σελίδες της ιστορίας της Ελλάδας και του κόσμου μέσα από λόγο.....εικόνα......μουσική.......χορό .....!!

Οι συντελεστές:

Θεατρικό:
Κουρούνη Τζούλια
Μανδάλης Αντώνης
Τζάρας Δημήτρης

Μουσική:
Μέλισσα Υβόννη- Βιολί, Ενορχήστρωση, Μουσική επιμέλεια
Αϊβαζίδου Κωνσταντίνα- Πλήκτρα
Δαλβαδάνης Γιάννης – Μπουζούκι
Καψιτίδου Μαρία- Φλάουτο
Μπασδάνης Θανάσης- Μουζούκι
Σταυρίδου Στέλλα- Κιθάρα
Τσεντεμέ Γλυκερία – Τσέλο
Τσίγκας Θανάσης – Κιθάρα

Τραγούδι:
Δουλάκα Μαριέττα
Κλειτσιώτου Κατερίνα
Μιχαηλίδη Ιωάννα
Τζάρας Δημήτρης
Τσεντεμέ Γλυκερία

Χορός:
Βέρρου Κωνσταντίνα
Γρηγοριάδης Νίκος

Ηχητικά:
Τσαμούρης Αντώμης

Υπεύθυνες καθηγήτριες:
Γυφτοπούλου Κατερίνα
Παπαδοπούλου Μαρία

Οι φωτογραφίες είναι της Χριστίνας Ζούρου.

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά στο σχολείο μας λειτούργησε φωτογραφική ομάδα από μαθητές που ασχολήθηκαν με την φωτογραφία ως μέσο έκφρασης και τα αποτελέσματα της δουλειάς τους παρουσιάζονται σε αυτό το φωτογραφικό λεύκωμα. Η ομάδα εργάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος αγωγής σταδιοδρομίας που υλοποιήθηκε στο 3ο ΓΕ.Λ. Καβάλας με τίτλο "Η τέχνη και η τεχνική της φωτογραφίας". Σκοπός του προγράμματος ήταν να έρθουν οι μαθητές σε επαφή με τον συναρπαστικό κόσμο της φωτογραφίας, να μάθουν τον τρόπο λειτουργίας των φωτογραφικών μηχανών, να γνωρίσουν τα βασικά χαρακτηριστικά της φωτογραφικής σύνθεσης, να κατανοήσουν πως η φωτογραφία δεν είναι απλή αποτύπωση της πραγματικότητας αλλά ένα μέσο έκφρασης και καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Στο δεύτερο μέρος του λευκώματος παρουσιάζονται οι φωτογραφίες με τις οποίες η ομάδα συμμετείχε στην μαθητική έκθεση που διοργάνωσε ο Δήμος Καβάλας τον Απρίλιο του 2014. Η έκθεση οργανώθηκε στο πλαίσιο της δράσης «Γνωρίζω και Προβάλλω τον Τόπο μου» του έργου "InTourAct- Ολοκληρωμένα Σχέδια για την Ανάπτυξη του Τουρισμού στην ΝΑ Ευρώπη" ενώ οι φωτογραφίες της ομάδας είχαν ως θέμα: "Το περιαστικό δάσος της Καβάλας: φύση, ιστορία και πολιτισμός". 

Για να ξεφυλλίσετε το λεύκωμα τραβήξτε με το ποντίκι την γωνία της σελίδας. Για να δείτε σε πλήρη οθόνη πατήστε εδώ. 

Οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται είναι των μαθητών:

Δήμητρας Γιαννοπούλου (Β' τάξη)
Μαρίας Γκουντινάκη       (Α' τάξη)
Χριστίνας Ζούρου           (Β' τάξη)
Στέργιου Κίτσου            (Β' τάξη)
Βασιλικής Κρέη            (Γ' τάξη)
Αντώνη Μανδάλη          (Α' τάξη)
Υβόννης Μέλισσα         (Α' τάξη)
Σοφίας Πηλίκου           (Β' τάξη)
Στέλλας Σταυρίδου      (Α' τάξη)
Θανάση Τσίγκα           (Α' τάξη)
Φωτεινής Χωλίδου        (Β' τάξη)

Την ομάδα συντόνισε ο καθηγητής Θανάσης Δασκαλούδης.

...Η αυλαία ανοίγει. Σιγά σιγά. Οι προβολείς σε τυφλώνουν και παίζουν με τις σκιές σου στον τοίχο. Η μουσική δυναμώνει λες και θέλει να σου φωνάξει "η μεγάλη στιγμή έφτασε". Μία μπόρα από χειροκροτήματα σου φέρνουν ένα πλατύ χαμόγελο. Το χέρι σου τρέμει, η φωνή σου τρεμοπαίζει, η μνήμη σου βρίσκει πολύ διασκεδαστικό το γεγονός να σε κάνει να ξεχνάς τα λόγια σου.. Και λες την πρώτη ατάκα, και μετά όλα κυλάνε έτσι απλά, χωρίς να σκέφτεσαι και να νιώθεις τίποτα. Και μέσα σε μία ώρα, έχει ήδη αλλάξει όλη σου την κοσμοθεωρία (σχεδόν, δηλαδή). 

Και για να γίνω πιο συγκεκριμένη. Μέσα από τις ατέλειωτες πρόβες, έμαθα να σέβομαι, να συνεργάζομαι, να βοηθώ, να συμπαραστέκομαι, να εκφράζομαι, να υποστηρίζω τόσο τον ευατό μου όσο και τους άλλους, να καταννοώ, να ανταγωνίζομαι (προσοχή στο ρήμα ανταγωνίζομαι, μπορεί να έχει πολλές σημασίες, εγώ εννοώ τον "καλό" ανταγωνισμό), να κάνω υποχωρήσεις. Έμαθα να είμαι μέλος μίας ομάδας. Μίας ομάδας που μπορεί να έχει τις ατέλειές της, τις στραβές στιγμές της, τις αντιπάθειές τις, τους τσακωμούς της. Έμαθα να είμαι όμως μέλος και της ομάδας που είναι ενωμένη, δεμένη και τίποτα δεν μπορεί να την διαλύσει πια. Της ομάδας που αν έλειπε έστω και ένα μέλος της δεν θα ήταν όπως είναι . Της ομάδας που κατάφερε να κλέψει εντυπώσεις, να συγκινήσει, να μείνει αξέχαστη. 

Γιατί αυτή είναι η έννοια της ομάδας και του θεάτρου. Ο ένας να σέβεται τον άλλον, και να αγαπάει όλα του τα ελλατώματα.

Ευχαριστώ ξεχωριστά την Στέλλα, την Φωτεινή, τον Νίκο Τ., τον Νίκο Π., τον Αντώνη Τ., τον Αντώνη Μ., την Αναστασία Τσέκμ., την Αναστασία Τσεκ., την Ειρήνη, την Κυριακή, την Χριστίνα, την Κατερίνα, την Μαρία, την Ελένη, την Αγγελική, την Ελισάβετ, την Ζωή, την Ιωάννα, την Γιώτα Κ., Γιώτα Μ., την κ. Μπία και την κ. Μαρία που με βοηθήσατε να το καταλάβω αυτό. 

H παράσταση που ανέβασε η θεατρική ομάδα του 3ου Γενικού Λυκείου Καβάλας στο αμφιθέατρο της περιφερειακής ενότητας Καβάλας στις 16 Μαΐου 2014.

Τους ρόλους υποδύθηκαν οι μαθητές:

Τσαμούρης Αντώνης (Έπαρχος -Αντώνης Γκλυψές)
Κουσκούνη Κατερίνα (Η γυναίκα του - Αγλαΐα)
Ανδρεάδου Μαρία (Η κόρη τοο - Ιωάννα)
Οθωναίου Κυριακή (Επιθεωρητής σχολείων - Αλκιβιάδης Χαρίσης )
Μέλισσα Υβόννη (Δικαστής - Μερόπη Γεσλάνη)
Πανακούλιας Νίκος (Υπεύθυνος υγείας • Αναστάσιος Γαληνός)
Ζούρου Χριστίνα (Διευθύντρια ταχυδρομείου - Ερμιόνη Χοκιντοπούλου)
Παπαδοπούλου Ειρήνη (Μόρα, οικογενειακή φίλη του έπαρχου)
Τσέκου Αναστασία (Ζάρα, οικογενειακή φίλη του έπαρχου)
Τερμεντζής Νίκος (Επιθεωρητής - Ροδόλφος Λύτρας)
Μανδάλης Αντώνης (Γραμματέας του επιθεωρητή - Νάκης)
Τσεκμέζογλου Αναστασία (Καμαριέρα ξενοδοχείου)
Καμπάνα Γιώτα (Διευθυντής αστυνομίας, Αρτέμης Τσέος)
Μιχαηλίδου Ιωάννα (Αλεξάνδρα Δεεσίδου - προσωπική ασφάλεια)
Βεργούδη Ζωή (Γυναίκα του σιδερά)
Μπεκιάρη Ελισάβετ (Γυναίκα στρατιωτικού)
Μαργιώτου Γιώτα (Κούλα (υπηρέτρια έπαρχου)
Ρίστου Ελένη (Έμπορος)
Πιπερούδη Αγγελική (Έμπορος)

Ο Υπεύθυνη για τα σκηνικά, τα κουστούμια και τη μουσική:
Χωλίδου Φωτεινή

Γενική βοηθός και υποβολέας: Σταυρίδου Στέλλα

Υπεύθυνος διασκευής σεναρίου: Αγγελίδης Σίμος

Την παράσταση επιμελήθηκαν οι καθηγήτριες:
Παπαδοπούλου Μαρία
Τακουρίδου Μπία

Οι μαθητές του Β3 με μια «εφημερίδα τοίχου» αποδίδουν φόρο τιμής στο Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, καθώς το 2014 συμπληρώνονται τετρακόσια χρόνια από το θάνατό του και η χρονιά έχει ανακηρυχθεί ως «έτος Γκρέκο» σε Ελλάδα και Ισπανία, τις δύο του πατρίδες. Πρόκειται για έναν καλλιτέχνη ο οποίος στο έργο του συμπύκνωσε την προσωπική του μεγαλοφυΐα με τις επιρροές που δέχτηκε από διαφορετικές αφετηρίες ∙ η βυζαντινή παράδοση, η Κρήτη, η Βενετία, η Ρώμη, η Μαδρίτη και φυσικά το Τολέδο συνυπάρχουν μέσα στο έργο αυτού του μεγάλου ζωγράφου, που λειτούργησε ως καταλύτης στη σπουδαία ιστορία της δυτικής τέχνης. Άλλωστε, όπως έχουν πει, ο Γκρέκο δεν είναι ούτε Έλληνας, ούτε Ιταλός, ούτε Ισπανός. Είναι όπως όλοι οι μεγάλοι δημιουργοί, ένας παγκόσμιος καλλιτέχνης που μπορεί και συνομιλεί με τον άνθρωπο.